Wij zijn Arthur en Carina. En wij zijn de blikopeners oftewel het personeel van de dames en heren van onze cattery.

Eigenlijk zijn wij heel toevallig met de Ragdolls in aanraking gekomen. De zus van Arthur had Ragdolls. En zodra wij in 2006 zijn gaan samenwonen hebben we altijd gezegd dat er 2 katten ons huis onveilig mochten maken. Tijdens de verhuizing gaf de zus van Arthur aan dat 1 van haar Ragdolls niet in de groep paste en dat ze op zoek was naar een ander goed tehuisje voor deze dame. Wij hebben hier geen seconde over hoeven nadenken. Noelle zou bij ons komen wonen. En zodra we verhuisd waren was het eerste wat we deden Noelle ophalen. Noelle is 1 a 2 maanden alleen geweest en omdat wij allebei werken merkten we aan haar dat ze niet echt lekker in haar vel zat. Ze was best eenzaam overdag. We zijn toen opzoek gegaan naar een vriendin voor haar en kwamen toen Pearl tegen. Omdat we niet zeker wisten of we wel of geen nestje zouden willen hebben we besloten om Pearl als fokpoesje aan te schaffen. Zodat als we een nestje zouden willen deze optie ook beschikbaar was.

In april 2007 zijn we naar onze eerste kattenshow geweest in Purmerend. Hier stonden we naast een andere exposant die zowel Ragdolls en Noorse Boskatten had. En wat was dat onwijs gaaf. De rustige karakters van de Ragdolls met het impulsieve van de Noorse Boskat. De beslissing was al snel gemaakt dat wij ook een Noor bij onze groep wilden hebben. Uiteraard zijn we opzoek gegaan en ik kam op een website Benz tegen. Ik was opslag verliefd. Hij moest en zou bij ons komen wonen. We zijn bij de cattery waar Benz geboren is op bezoek geweest en zaten daar heerlijk op de grond te spelen met de kleintjes. En toen was daar Franklin, lekker slungelige Franklin. Hij keek Arthur aan en dacht : "Hmmm jij wordt mijn baasje " en is op zijn schoot geklommen en ging liggen slapen. Hierdoor was Arthur helemaal verliefd op Franklin. Tja en dan heb je dus een klein dilemma. We gingen voor 1 Noor en nu moesten we kiezen. Allebei wilden we geen water bij de wijn doen en aangezien we plek genoeg hebben was de beslissing dat ze beiden onze kant op kwamen ook snel gemaakt.

Pearl was ondertussen ruim 1 jaar oud en het was toch wel tijd om een beslissing te maken of we een nestje wilden of niet. We zijn hiervoor ons behoorlijk gaan verdiepen in de stambomen, ziektes die spelen binnen het ras en zijn veel kattenshows gaan bezoeken om in contact te komen met andere fokkers. Uiteindelijk hebben we besloten om het voor 1 nest te gaan proberen en bekijken hoe dat nu in zijn werk gaat.

Op 23-05-2008 is ons eerste nest geboren. 6 kerngezonde kittens en wat is dat onwijs gaaf om mee te maken. De moederpoes die tijdens de bevalling troost bij je zoekt, de kittens die je uit het vlies moet halen en sommige kittens die je wat moet "opstarten". Het gekrijs wat ze maken als ze net geboren zijn is het mooiste geluid in de wereld. Het was voor ons 14 weken lang intens genieten, je ziet de kleintjes zich ontwikkelen en de wereld ontdekken en de momenten als ze een beetje beginnen te lopen, als ze door de kamer heen rennen maar ze dit nog niet echt onder controle hebben en hierdoor hun achterkant heel ongecontroleerd hun voorkant bijna inhaalt. Je bent echt vanaf het moment van dekking totdat de kittens weggaan 24 uur per dag met ze bezich, maar je krijgt er zo gigantisch veel geluk voor terug dat het echt absoluut de moeite waard is.

Helaas hebben we bij ons 2e nest in 2009 ook de nare kant van het fokken meegemaakt. Op de leeftijd van precies 7 weken is een kitten overleden aan een verschrikkelijke ziekte waar we helemaal niets aan konden doen. Op zo'n moment vraag je je absoluut af waarom je bent gaan fokken en zou je je hele hebben en houwen geven om het kleintje erdoorheen te slepen. We hebben alles geprobeerd tot een operatie aan toe maar tijdens de operatie is ze helaas overleden. Ondanks dat dit een hele heftige en nare periode is geweest weegt dit niet op tegen het geluk en het plezier wat je hebt van de kittens waar het wel mee goed gaat.

In januari 2009 is ook Porsche ons damesteam komen versterken. En omdat Arthur zich behoorlijk eenzaam begon te voelen als enigste echte man in huis naast alle dames en hetjes zijn we ook gaan kijken naar een dekkater. En op 10 juli 2009 mochten we hem ophalen van schiphol. Onze amerikaan Jack. We zijn heel erg benieuwd wat voor kittens hij gaat geven in de toekomst. Maar dat ze ondeugend gaan zijn staan nu al vast. Jack doet alles en kijkt je vervolgens aan zo van : "Tja ik heb ook geen flauw idee hoe dat kwam, ik haalde mn poot uit en toen had ik spontaan een stuk behang in mijn nagels hangen ;-)"

Arthur & Carina